Alle etappes van 2011
Heenreis | Etappe 1 | Etappe 2 | Etappe 3 | Etappe 4 | Etappe 5 | Etappe 6 | Etappe 7 | Etappe 8 | Etappe 9 | Etappe 10 | Etappe 11 | Etappe 12 | Etappe 13 | Etappe 14 | Etappe 15 | Etappe 16 | Etappe 17 | Terugreis
20-08-2011
Amsterdam > Metz (Treinreis naar Saverne)
We kopen een kaartje naar Saverne, ons vertrekpunt van de tocht. In de trein naar Brussel ontmoeten we drie Belgische meisjes, ook met de fiets op vakantie. We maken een praatje, ze zijn zeer onder de indruk dat wij 2000 kilometer gaan fietsen. Zelf hebben ze 230 kilometer gefietst. In Rotterdam rijdt de trein niet verder richting Brussel omdat hij kapot schijnt te zijn. We moeten wachten op de volgende. Het hele perron staat vol mensen. Omdat we met fietsen plus bagage zijn, is het moeilijk om in te stappen, je kunt niet elke ingang in de trein gebruken. Door dit ongemak kunnen we de trein niet in. Ik verhef mijn stem – er schalt een keihard ‘Godverdomme’ over het perron, iedereen kijkt – want ik besef dat we alle aansluitingen gaan missen naar Saverne, ons startpunt. Affijn, de trein van 13:00 uur kunnen we wel aan boord.
In Brussel bij de infobalie krijgen we te horen dat er geen goede aansluiting naar Saverne is. We moeten via Luxemburg en daan via Metz en daarvandaan een boemeltje naar Saverne nemen. We komen echter te laat aan in Metz om dezelfde dag nog te arriveren in Saverne. Dan moeten we maar in Metz op de camping. We installeren ons in de trein naar Luxemburg lekker elk op een eigen bank, er is genoeg ruimte. In de trein komt een Belgisch meisje met een gitaar langsgelopen. Ze vindt het belachelijk dat Willem en ik allebei een eigen bank bezet houden. Ze praat uiterst sloom. Ik zeg nog Je moet niet zoveel blowen. Verderop bij het verlaten van het treinstel krijgen we nog een krachteloos ‘fuck you’ toegeworpen en ze steekt haar middelvinger op.
In de hoge stationshal van Luxemburg met een opvallend beschilderd plafondgewelf een blikje Orangina gedronken en Willem een Bofferding. Nog even buiten gestaan want Willem gaat even een peuk roken. We togen naar het perron, waar een ietwat dikke, hippie-achtige, aparte treinconducteur met lang haar ons de weg wijst naar de juiste ingang voor de fietsen. De trein naar Metz is gloednieuw. In Metz is alles gesloten op het station, behalve een informatiebalie. Daar hebben ze ons de weg gewezen naar een camping.
Prima 4-sterren camping aan het water. We gaan de stad in op zoek naar een restaurant. We vinden iets met een enorm terras en een gestresste ober, die ons heus wel gezien had. We bestellen allebei een entrecôte.
