Alle etappes van 2011
Heenreis | Etappe 1 | Etappe 2 | Etappe 3 | Etappe 4 | Etappe 5 | Etappe 6 | Etappe 7 | Etappe 8 | Etappe 9 | Etappe 10 | Etappe 11 | Etappe 12 | Etappe 13 | Etappe 14 | Etappe 15 | Etappe 16 | Etappe 17 | Terugreis
24-08-2011
Saquenai > St. Seine-l-Abbaye (57 km)
Vandaag doen we het rustig aan omdat ik nog niet beter ben. We gaan op weg zonder ontbeten te hebben. In de eerste paar dorpjes is geen eetgelegenheid. In Til Châtel vinden we uiteindelijk een barretje. We kopen een éclair, een een grote groene moorkop bij de bakker aan de overkant. In Franrijk is het heel gewoon dat je op een terras van een cafe iets te drinken bestelt en dat je zelf een broodje of een croissant of iets dergelijks meebrengt wat je hebt gekocht bij een bakker. Moet je in Nederland eens voor de gein proberen. We zitten propvol. Er komt nog een grappig heertje met een strooien hoed en een mooie holle stem voorbij.
In Is-sur-Tille dreigt onweer. We gaan schuilen in een bushokje. We zijn op tijd. Na de bui is het lekker fris fietsen. Het lijk erop dat ik mij iets beter voel. In een klein dorpje (Vernot) komen we bij een mooie oude fontein met goed water volgens een mannetje. Er komt ook nog een Franse jongen aanfietsen, die ook op fietstocht is. Hij heeft een aantal verwondingen in zijn gezicht. Zijn voorwiel zat een keer niet goed vast, zo vertelt hij. Hij blijkt, net zoals wij, op weg te zijn naar het Massif-Central en de Pyreneeën. Aan het eind van het dorp gaat hij zijn eigen weg. Hij volgt een andere route. Er volgt een hele lange glooiende klim naar Francheville. Boven is een fontein waar ik nogmaals mijn kop in onderdompel. Onderweg hoorde ik niet dat Willem riep, waardoor we een appeltjes-moment hebben gemist. We dalen steil af naar St. Seine-L-Abbaye. Daar aangekomen bestellen we op een terras van een chique hotel een drankje en ondanks het feit dat de keuken gesloten is kunnen we een erg goede sandwich au jambon krijgen met alles erop en eraan. Voor het eerst sinds dagen zit ik met smaak te eten en krijg de sandwich zowaar helemaal naar binnen.
We gaan naar de camping. Deze is op een helling gesitueerd. We vinden allebei een geschikte plek. We vinden een stenen bankje en eten exorbitant met foie gras de canard op Craquottes vooraf en daarna cassoulet uit blik. La guardienne komt aanrijden. Het is een vriendelijk dametje. Deze camping is wederom niet duur. Het is een lekkere rustige camping. Ik grap een beetje dat er zometeen een horde luidruchtige motorgasten of zo de camping op komt rijden. 1 seconde later komt er een horde motorgasten de camping op rijden, bestaand uit een stuk of wat motoren een en luid knetterend brommertje. Ze blijken ‘s nachts muisstil te zijn.
