Etappe 11

31-08-2011

Rocamadour > Tournon d’Agenais (109 km)

Kaart en profiel+

We hebben allebei goed geslapen. We beginnen de dag met een croissant en koffie. We besluiten om er toch maar een compleet ontbijt bij te bestellen. Het uitzicht in Rocamadour is spectaculair. We hebben even een oponthoudje voor een paar verplichte foto-momenten. We fietsen langs een eendenfokkerij: duizenden en duizenden eenden achter hekken met kippengaas. Het lijkt wel een concentratiekamp. Als Willem stopt om een foto te maken, raken de eenden in paniek en stuiven weg. We staan in een wolk van eendendons. 20 à 30 kilometer verderop stinkt het opeens heel erg. Door een dichte heg zien we weer heel veel eenden. Foie Gras de Canard.

Na al deze avonturen en een lekkere afdaling zien we allemaal fruit hangen langs de kant van de weg. Vijgen, appels, druiven, walnoten en bramen. Dat alles in één tuin. Er staat een man bij de brievenbus van het huis waar deze tuin schijnbaar bij hoort. Hij laat ons begaan of hij heeft niks door. We doen ons tegoed. We doen boodschappen in Gourdon (waarschijnlijk) en zuipen in één keer een pak melk leeg. We vinden een lunchplek op een paar stammetjes. Het is drukkend heet. Willem heeft het zwaar vandaag. Op een gegeven moment na een uurtje fietsen komt er een in een gele outfit gestoken fiets-oudje als tegenligger aangefietst en roept iets. Willem meent iets te horen in de trant van eau fraîche. Het mannetje komt helemaal teruggefietst om ons een plek aan te wijzen langs de rand van de weg. Het blijkt een betonnen kuil te zijn met een trappetje naar beneden met een pvc-pijp op de bodem waar ijskoud water uit sijpelt. Volgens ingewijden is dit – zo vertelt het mannetje – zeer goed water. Komt dat even goed uit: mijn bidonnen zijn leeg en ik heb alweer dorst. Het water is fantastisch. We vullen onze bidi’s (duurt even want het water sijpelt langzaam uit de pijp), bedanken het mannetje en gaan weer op weg.

We beleven weinig Schweppes-momenten, zeg maar: geen. We steken de rivier de Lot over via een mooie oude brug met gietijzeren leuningen. In Tournon aangekomen nemen we eindelijk een Schweppes. Eigenlijk moeten we nog 20 kilometer fietsen volgens ons plan van vandaag. We besluiten het wel gezien te houden voor vandaag. De Pyreneeën met al die zware cols in het vooruitzicht, dat gaan we nooit halen met nog maar een week te fietsen. Carcassonne (het afgesproken einddoel voor dit jaar) is gewoon te ver. We leggen ons erbij neer. De teerling is geworpen. We besluiten iets meer ons gemak ervan te nemen, zodat we niet elke dag hoeven te stressen om nog een hap eten te kunnen krijgen, een biermoment en/of in het donker tot laat te koken.

We fietsen naar de camping, dat is nog wel een paar kilometer. Het is heel comfortabel met picknick-tafels bij elke plek. Er wordt een soort van prive voor ons gekookt. We worden aan een tafeltje gezet op een groot leeg terras. Het eten is erg lekker. Erg chique allemaal. ‘S avonds lopen we nog een stukje langs de (waarschijnlijk) aangelegde vijver. De campingbaas is een vriendelijke intellectuele man. Hij heeft er echt een prachtige camping van gemaakt. Ik maak nog gebruik van de aanwezige wasdroger.