Etappe 45

05-09-14

Praz-s-Arly > Rumilly (110 km)

Kaart en profiel+

We drinken koffie in Flumet in een uitgestorven cafeetje met een aardig (en ook een beetje eigenaardig) mannetje. Hebben nog luchtballonnen gezien in Praz. De eerste col op het programma voor vandaag: de Col des Aravis. Tijdens de klim doen we wat boodschappen. De dame achter de kassa van de alimentation zegt tegen me dat ik niet teveel kleingeld moet overhouden om gewicht te besparen. De bakker is een Belg. Lekker brood. Willem wordt ergens tijdens een statiefmomentje door een voorbijganger een narcist genoemd.

Als we aankomen op de col gaat er een wielerwedstrijd van start. We dalen af en gaan richting de Col de la Croix Fry. We komen een soort Laurens Ten Dam-achtige wielrenner tegen. Misschien was hij het wel. Hij groet ons. Aangekomen op de col nemen we een drankje bij een uitspanning met een bozig meisje in de bediening. We halen ook meteen een stempel. Willem zegt dat hij een kraakje in zijn knie hoort. Hij maakt zich zorgen. We gebruiken een lunch aan een kampeertafel en gaan een keer roetsjen, want er is een roetsjbaan en ook een levensgroot ganzenbord (Sans Oie). Uiteraard heb ik mijn tent weer te drogen gezet.

We zien dat het landschap alweer behoorlijk anders is geworden. We zijn duidelijk de hoge Alpen uit aan het gaan. We komen in de buurt van Annecy. Er komt een kort maar nogal heftig klimmetje van 15 procent, de Cote de Nanoir. Het is een heel mooi weggetje. We rijden een stukje verkeerd in St. Martin Bellevue. Het is vrij ingewikkeld de weg vinden. Wat plaatsnamen: Cuvat, Choisy, Manigod. Het is irritant druk op de weg. We zitten middenin de Franse avondspits.

We dalen nog wat richting Rumilly. We eten een appeltje in La Balme de Sillingy zittend langs de kant van de weg op een stoeprand. Er komt een ouwe zwerver met legerbroek aan langsgelopen. Hij doet me ergens een beetje aan mijn vader denken. Er volgt toch nog een klimmetje en dan dalen tot in Rumilly. In het centre ville vragen we de weg naar de camping. Uiteindelijk wijst iemand ons de weg richting de zone industrielle. We vragen nog een keer de weg en uiteindelijk vinden we de camping na een rotonde linksaf. De receptie is gesloten. We zoeken een plek, doen de gebruikelijke camping-plichtplegingen en gaan uit eten. Het wordt een chinees restaurant op de weg terug richting Rumilly. Lopend buffet, zoveel eten als je kunt.