Alle etappes van 2013
Heenreis | Mont Ventoux | Etappe 31 | Etappe 32 | Etappe 33 | Etappe 34 | Etappe 35 | Etappe 36 | Etappe 37 | Etappe 38 | Etappe 39 | Etappe 40 | Terugreis
03-09-13
Le Monetier Les Bains > Bourg d’Oisans (71 km)

We ontbijten op de camping. De campingmevrouw is niet meer boos. We worden gek van de wespen. Willem klokt bijna een hele liter melk weg. Ik gooi het pak sap (inclusief inhoud) in de verkeerde container.
We rijden richting de Col du Lautaret via een wat saaie drukke weg, wel met een mooi uitzicht. We filmen een mooi uitzicht op een gletsjer. We passeren een space tunnel met gaten. Het is niet een heel moeilijke klim, gemiddeld tussen de 4 en 5 procent. We zien een afgesloten tunnel. Als we boven aankomen, zit de officiële tocht erop voor dit jaar. We drinken een koffie en ik haal de eindstempels bij een wat onwillige kerel in een souvenirwinkel.
We laten de Col du Galbier rechts liggen (die komt volgend jaar als eerste) en beginnen aan een spectaculaire afdaling in de richting van Grenoble. We komen door een aantal wintersportdorpen zoals La Greve. We moeten door een paar enge donkere tunnels. Willem was vergeten zijn zonnebril af te zetten, waardoor de tunnels nog donkerder leken. We zien bij een stoplicht een hele hoge waterval.
We komen langs een spectaculair stuwmeer. Hier gaan we de grote weg af, want we willen nog een mooie beklimming doen richting Alpe d’Huez. Dit is een klein wit weggetje waarlangs de Tour de France afdaalde dit jaar. Bij Bge du Chambon. We komen door een paar kleine dorpjes, het is een mooie weg. We gaan lunchen in Mizoën bij een epicerie annex restaurant. lopend buffet. Ik schep lekker veel op. Het blijkt dat we daarna ook nog een hoofdgerecht krijgen. Het is uitstekend eten. Ik verontschuldig mij dat zoveel had opgeschept als de eigenaar onze borden afruimt. ‘Monsieur est un gourmand‘ zegt hij als ik te kennen geef dat ik een gaatje voor het dessert overlaat. hij zegt dat deze beklimming de zwaarste is richting Alpe d’Huez, met in het begin 14 procent klimmen en naarmate de top nadert nog zwaarder.
Het eerste stuk valt mee. We passeren Clavans ‘Basse’ en ‘Haute’. Het is warm. Het eerste stuk door het bos is redelijk steil met losliggend grind. Op een gegeven moment wordt het na het bos heel zwaar. Vooral de hete zon en het slechte wegdek met veel hobbels maken het lastig. Bovendien zijn de kilometerslange rechte stukken met een stijgingspercentage van 10 procent of meer uitputtend. We komen eerst over de Col de Sarennes voordat we in Alpe d’Huez zijn. Het is weer eens een schitterende klim met mooie vergezichten en watervalletjes. Als ik aankom op de col ben ik totaal uitgeput.

Er volgt een hobbelige en hete afdaling met veel krekels op de weg. Het is een soort hoogvlakte met af en toe dalen en klimmen. Op een gegeven moment doemt Alpe d’Huez op, een gruwelijk lelijk ski-oord. Veel moderne oerlelijke gebouwen en weidse verlaten parkeerterreinen. We dalen af. Veel haarspeldbochten. Dit is de bekende kant. Wel heftig lijkt het ons om deze kant te beklimmen. We zijn wel 15 minuten onderweg naar beneden. Af en toe zie ik een uitgeputte Alpe d’ Huzes Nederlander langs de kant van de weg staan.
We komen aan in Bourg d’Oisans, een druk dorpje dat in het teken staat van wielrennen. Overal bont uitgedoste wielrentoeristen. Carbon en alu only. We nemen een drankje en gaan richting een 4-sterrencamping. We mogen zelf een plek uitzoeken. Het is het einde van het seizoen. We besluiten een wasje te draaien. Ik heb een groot probleem: mijn tent is drijfnat en het is te laat om hem te laten drogen in de zon, want die is al onder. We gaan pizza eten in het dorp. Als we terugkomen op de camping is mijn tent nog zeiknat. We gaan een was draaien en intussen thee zetten. Gehannes met de wasmachine, die afslaat. De droger doet het prima. We worden een beetje nerveus, want de droger maakt best veel herrie en het is al behoorlijk laat.
Als ik bij mijn tent aankom zie ik dat een lusje van een van de scheerlijnen bijna door is gescheurd. Ik ga voorzichtig in mijn kletsnatte tent liggen. Het gaat eigenlijk wel. Er komen nog 2 fietsers om 22:30 uur de camping op in het pikkedonker. Ze staan vlak bij mij, dat is een verre uithoek van de camping.




