Etappe 39

02-09-13

Guillestre > Le Monetier Les Bains (72 km)

Kaart en profiel+

Eindelijk weer eens lekker geslapen, mede dankzij de bruisende rivier naast de tent. We ontbijten uitgebreid met veel croissants, taartjes en quiches (2x koffie). We kopen een stuk kaas op de markt. Het is vrijwel direct klimmen op weg naar de Col d’Izoard. Het is heel mooi door een gorge met veel hoge rotsen en nog wat tunneltjes. We passeren een waterkrachtcentraletje en een stuwmeertje. Het is stralend weer. het waait een beetje, waardoor het niet te heet is. Al met al een lekkere fietsochtend.

We halen nog wat fietsers in zonder bagage – ik kan het niet vaak genoeg zeggen. We moeten stempelen in Arvieux. We gaan een souvenirwinkeltje in met een aardige mevrouw. We kopen wat souvenirs (Willem veel te veel, want zijn tent ligt vol met potten honing en stukken zeep, blijkt ‘s avonds op de camping). We krijgen ook een stempel. De klim is vrij lang. het wordt alweer tijd om te lunchen. We hebben een plek aan een picknicktafel en smeren ons brood decadent dik belegd met bosbessen-konijnenpaté, al proeven we de bosbessen niet echt. Het lijkt een beetje op Chappy. Het is trouwens erg lekker, net zoals de overdreven dik belegde boterhammen met de kaas uit de streek van de markt.

Willem wijst omhoog en roept ‘o-mijn-god’, want we zien boven ons heel hoog een haarspeldbocht waar wij ook heen moeten. Niet veel later zijn we daar aangekomen en kijken we in de diepte neer op onze voormalige lunchplek. Even later komen we aan bij de Casse Déserte, een spectaculaire grindhelling onderbroken door hoge piekrotsen. Ik zie nog een Michelin-busje rijden. We filmen het een en ander. Spectaculaire uitzichten. We klimmen verder. Ik maak nog een praatje met een Duitse motorgast. hij zegt dat het een droom van hem is om te doen wat wij doen, maar het is te laat voor hem, hij is te oud, zo beweert hij. Het is niet ver meer naar de Col d’Izoard. Daar aangekomen laten we ons betoveren door een bontgekleurde uitstalling van lokale snoepsoorten. Ruim een kilo snoep rijker en 30 euro lichter gaan we weer verder, nadat we een stempel hebben gehaald. Eerst nog het colbord fotograferen, wat niet eenvoudig blijkt, want het is een hoge obelisk. Ik moet een heel eind naar achteren lopen.

We sjezen naar beneden richting Briancon. Ik heb de helmcamera overgenomen van Willem, zodat hij ook nog even van voren gefilmd kan worden. Briancon is druk en we worden bijna bedwelmd door de vieze benzinedampen. Ik tap wat water in een Maloe-Melo achtig cafeetje. Vanaf hier is het een saaie drukke weg naar onze eindbestemming voor vandaag: Le Monetier les Bains. Daar aangekomen doen we boodschappen en we komen erachter dat ik op het punt sta een klapband te krijgen. Ik zie een uitstulping in de voorband. Ik red het tot op de camping. Aardige jongen met baard. We kiezen onze plekken en zitten nu aan de Pastis. Dat wordt in het donker koken… Toch niet, want de campingbaas biedt ons aan om te koken in een huisje met verlichting, heel relaxed. Willem heeft zijn voortas op het terras van de receptie laten staan, stond er nog gelukkig. De campingmevrouw komt boos het huisje in en zegt dat we het campingasje buiten moeten gebruiken en niet op tafel binnen, want daar komen brandvlekken van. We zijn maar snel weggegaan en gaan slapen.