Etappe 35

29-08-13

St. Auban > St. Sauveur (90 km)

Kaart en profiel+

We zijn al vroeg op, want het wordt een mooie etappe vandaag met veel stoppen voor foto’s nemen en filmen. Er hangt een dikke mist in het dal en het is behoorlijk koud. We zitten om een uur of 8 aan de koffie met ontbijt. De campingmevrouw is gezellig dik en uiterst vriendelijk. We maken een praatje over muziekmaken. Haar man, die er ook is speelt in de plaatselijke band. Er hangt een fotocollage van aan de muur. We doen boodschappen voor de lunch en gaan op weg.

We gaan direct de hoek om een mooie kloof in. We stoppen op elke hoek om foto’s te maken en statiefmomenten te houden. Willem fietst een flink eind terug om het nogmaals te kunnen beleven. ik vraag me af waar hij blijft. het supermooie is alweer snel voorbij. Nu volgt een pittige klim naar de Col du Buis. We hebben het zwaar. Boven kunnen we geen col-bord vinden.

We dalen af en mijn remmen piepen afgrijselijk. Zo erg dat het pijn aan onze oren doet. het eerste stukje omhoog naar de Col de Felines is erg steil, al snel daarna valt het erg mee. Er volgt een prachtige afdaling naar Entrevaux, waar we al een keer eerder zijn geweest. We zien een mooi klooster hoog boven het dorp tegen de bergwand geplakt. We rijden verder. We vergeten bijna te stempelen. Gelukkig trek ik net op tijd aan de bel en halen een stempel in een tankstation, 50 meter terug. We komen aan in Puget Theniers, waar we op hetzelfde terras gaan zitten als een paar jaar geleden, toen we hiervandaan richting de Col de St Raphael gingen.

We pakken een stukje N-weg van de Route Napoleon en gaan al snel (gelukkig maar) linksaf de bergen in richting de Gorges du Cians. Het is meteen weer rustig en heel erg mooi met strakblauwe lucht en knerpende krekels (cicades). Enorm hoge rotswanden rondom ons. We kunnen niet stoppen met foto’s maken en filmen. Vanaf hier is het gestaag omhoog. Het is behoorlijk warm en vermoeiend. We tappen water uit een bergstroompje, waar een Fransoos met een paar jerrycans ook aan het tappen is.

Er zijn een aantal tunnels waar we via de oude weg omheen kunnen. Dat is erg spectaculair. Deze oude stukjes weg worden niet onderhouden en het wegdek is bezaaid met rotsblokken en gruis. De hekken langs de rand van de weg zijn vaak kapot. De rivier naast ons buldert door de donkere spelonken. We werken ons langs de vele rotsblokken over het grotendeels kapotgeslagen wegdek. Ik ben continu op mijn hoede voor lekke banden, maar geniet tegelijkertijd met volle teugen.

We lunchen bij een tunnel. Er maakt een man een foto van ons. Zijn vrouw moet daar om lachen. Het is nog steeds vet klimmen als we naar Beuil fietsen, via een aantal steile haarspeldbochten. We drinken een diabolo in Beuil. het is nog maar 7 kilometer naar de Col de la Couilolle, het valt vanaf hier wel mee. Op de col eten we een appeltje en we dalen af naar St Sauveur. Het is weer een hele mooie afdaling met rustieke tunneltjes. Als we in St Sauveur aankomen barst er een gigantische plensbui los. We duiken een hotel in, hetzelfde waar Willem 4 jaar geleden ook was. Lekker op een kamer, spullen overal rondslingeren, lekker douchen etc.