Etappe 25


07-09-12

Ceilhes-et-Rocozels > Molieres Cavaillac
80 km

IMG_1431

In het dorp is een chique hotel, dat nog niet open is, maar we mogen in de lobby een koffie bestellen. We kopen croissants en pain au chocolat in de plaatselijke alimentation even verderop in de straat. De mevrouw van het hotel lijkt volgens Willem op een ex-klasgenoot van hem, wiens naam ik om privacy-redenen hier niet zal noemen. We doen lunchboodschappen in de alimentation, waar op het terrasje buiten wat mannetjes met stokbroden hun ochtendkoffietje doen.

De eerste klim van de dag: Col d’Engayresque. Helaas geen colbord te bekennen. De weg naar Lodeve via de Col du Perthus is barree (afgezet) vanwege een rotsblok dat een gat in de weg zou hebben geslagen. Dit hadden we al vernomen via de 100 cols nieuwsbrief. We gaan natuurlijk toch erlangs, het avontuur lonkt. Omdat de weg geblokkeerd is voor alle verkeer is het een fantastische rustige weg met een uitzicht op Mono Lake-achtige rotsformaties. Na enige tijd verschijnt er een hoop zand en puin midden op de weg als een soort laatste waarschuwing, hier is duidelijk iets niet pluis.

Een paar bochten verderop komen we bij de plaats des onheils. Het is spectaculair, wat een ravage. De weg is compleet weggeslagen door een enorm rotsblok, dat zo’n 50 meter verderop in het dal ligt. Als je omhoog kijkt zie je het gat in de berg waar het uit moet zijn gekomen. Er is een gat van ongeveer 20 meter in de weg, waarna deze weer verder loopt. We kunnen erlangs klimmen met de fietsen. Uiteraard nemen we uitgebreid foto’s en maken wat filmopnames. Ik was vergeten Willem te fotograferen, dus die ging weer terugklimmen en deed het kunstje opnieuw.

We gaan verder na deze onderbreking (het spectaculairste moment van de tocht tot nu toe) over de nog steeds uitgestorven weg. Van de andere kant (de richting waar we heen gaan) is de weg natuurlijk ook barree. We klimmen langs de afzetting en gaan verder met de afdaling. Het is een schitterende verlaten weg met mooi uitzicht richting Lodeve. Daar aangekomen moeten we de weg zien te vinden. het is een vrij hectische plaats, met een autoroute die erdoorheen raast. Gelukkig hoeven we niet erg ver te zoeken naar de weg naar Soubes.

De volgende klim is vrij zwaar: de Cote de st. Pierre. We horen een mooie jachthoorn schallen in de bergen. Het begint al aardig heet te worden. Boven aangekomen in St. Pierre de la Fage leg ik wat kleren en mijn handdoek te drogen op een stenen brugleuning. Een windvlaag blaast mijn handdoek naar beneden in een soort open riool. Gelukkig blijft hij hangen aan wat planten. ik klauter naar beneden en stap in een zachte smurrie met mijn rechtervoet. Willem is inmiddels gearriveerd. We besluiten hier maar te lunchen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om mijn tent te drogen te leggen. Een Frans echtpaar vraagt ons de weg.

Er volgt een rechte dalende weg. Willem ziet een dood everzwijn liggen in de berm. Het stonk behoorlijk, vertelt hij. Na 10 kilometer komen we aan in St. Maurice de Navacelles en hebben we wel een drankje verdiend. We stoppen bij een terras met verwrongen barbecueroosters. Het wordt 2 drankjes en een ijsje.

Er volgt een spectaculaire afdaling. Na Madieres moeten we weer omhoog voor de laatste klim voor vandaag, de ‘Cote de la Cros’. Pittige col-achtige klim met spectaculair uitzicht. Het is bloedheet. Boven aangekomen treffen we een hoop geitenkeutels aan. Het stinkt hier. Ik zie een oude boerderij met een slijpsteen. Vanaf hier een lange rechte weg over een soort hoogvlakte, die een beetje pampa-achtig aandoet, hoewel ik nog nooit op een pampa geweest ben. Aan het eind van deze weg, bij Montardier zien we een groot kasteel op een bergtop. We rijden door het dorp en zien nog een poort van het kasteel met allemaal barsten in de muur.

Er volgt een afdaling met veel haarspeldbochten richting Aveze en Rochebelle, waar we op een terras gaan zitten en ons afvragen wat we eerst zullen doen, terug naar Aveze om de camping te checken (de cafebaas zegt dat daar de camping is) of boodschappen doen. Er stoppen de hele tijd auto’s vanwege mensen die sigaretten willen kopen. Willem valt op het terras in slaap.

De campingmevrouw is extreem aardig. We willen een lekkere pastasaus maken, maar komen tot de conclusie dat we vergeten zijn tomaten te kopen. Hup, 4 tomaten gekregen en ook nog 2 hardgekookte eieren. Ik sta in de deuropening van de camping-woning en twee kleine kinderen staren me met grote ogen aan. De man is stokdoof en ook heel aardig. Willem maakt een praatje in het sanitairblok met de man, hoewel deze er door zijn doofheid niet veel van verstaat. Hij maakt ons duidelijk dat het licht om 10 uur uit gaat.

We scoren twee plastic stoelen, lekker relaxed. We koken een prima bolognaise saus dankzoij de gekregen tomaten. We staan in het aardedonker onze tanden te poetsen.

< Vorige | Volgende >

Comments are closed.