Etappe 24


06-09-12

St. Pons > Ceilhes-et-Rocozels
88 km

Ik heb me een half uur verslapen. Willem is al helemaal klaar, bepakt en bezakt. Ik moet nog van alles doen, tent inpakken etc. Zoals gewoonlijk beginnen we de dag op een terras, in St. Pons dus. De ober moet de hele tijd een drukke weg oversteken. Een paar tafeltjes verderop zitten een man en een vrouwtje te kibbelen vanwege de sleutels van de garage die het vrouwtje had meegenomen, terwijl de man met zijn auto naar zijn werk moest. Even later staat een man heel kwaad te bellen. Het is kennelijk een ruzie-terras. Als we uitgekoffied zijn gaan we boodschappen doen voor de lunch in een Intermarche. Onze tassen worden gecontroleerd.

De eerste klim is meteen behoorlijk heftig, de Col de la Cabaretou. Het is een brede glooiende weg. Vlak voor de col staat een totempaal. Op de col ga ik wat bramen plukken tijdens het wachten op Willem. Er volgt een glooiende weg naar de volgende col, de ‘Col de la Bane’. We dalen nog niet echt op weg daarheen. Er volgt een afdaling richting Fraisse, waar we een diabolo fraise nemen op een terrasje met een oud vrouwtje dat het er maar druk mee heeft. Het is alweer lunchtijd. Er komt een vrachtwagen met boomstammen het smalle straatje inrijden.

We rijden een stukje terug om ons te oriënteren. Er staat een Nederlands fietsechtpaar op de kruising. Er volgt een mooie cote, waar ik de naam even niet meer van weet. In de afdaling gaan we lunchen op een mooie met mos begroeide rots. We zien nog een hertje op de weg. We komen door een geheimzinnig dorpje met een griezelige bouwvallige toren. Het is een prachtige kleine rustige weg. Op een brug in een van de dorpjes blijken vissen in het wegdek te zijn gemetseld.

We maken ons op voor de klim. Boven eten we ons grapefruitje. Vanaf hier is het alleen nog maar dalen naar onze eindbestemming voor vandaag. Eindelijk een beetje bijtijds. We rijden het dorp in via een grote laan met platanen aan weerszijde en een meer rechts van ons, waar we ook de camping passeren waar we later zullen gaan staan. We rijden het dorp in en gaan nog een stukje omhoog (meen ik mij te herinneren, op zoek naar een restaurantje, toch?). Uiteindelijk gaan we eten bij een pizzeria aan de kopse kant van het (kunstmatig aangelegde) meer.

De camping is ok. Mijn tent is kletsnat van binnen, maar gelukkig snel weer droog, nadat ik hem had opgezet. De kerkklok klinkt als een ouwe koekenpan.

< Vorige | Volgende >

Comments are closed.