Etappe 29


11-09-12

Uzes > Aubignan
74 km

We drinken een kop koffie op het terras van de camping voordat we op pad gaan. Ik maak een praatje met de campingbaas. Ik zie de Bretonse vlag hangen, dus ik vraag of ij uit Bretagne komt. Zijn vrouw is Bretons, vertelt hij. We vertrekken. Eerst drinken we nog een kop koffie in Uzes met een croissantje en een appelflap. We zitten op een terras met grote parasols tegen de duivenpoep. Er zitten veel scholieren bij ons op het terras. Het is een mooi vestingstadje. We maken nog een paar foto’s en gaan op weg.

We rijden door de wijngaarden. We moeten Siffret in via een extreem steil klimmetje. Ik wacht op Willem in Flaux vanwege een sanitaire stop. Daar is een school met buitenspelende kinderen. Ze gaan poseren voor mij. Er volgt een cote (de enige echte klim voor vandaag), de Cote de Valliguières. We lunchen in Tavel in een knus restaurantje dat gerunt wordt door een aantal dames. We krijgen een goed bord eten: krokante holle patat en een lekkere (vrij kleine) faux filet (entrecote). Tijdens het eten hebben we goed uitzicht op de weg met af en aan rijdende traktoren met druiven. Het is oogsttijd.

Na Tavel volgt er een drukke vervelende weg. Ergens bij Rocquemaure moeten we de Rhone oversteken. We gaan een mooie hangbrug over en kijken naar een mooie brede Rhone. We zijn op het laagste punt van de 100 Cols tocht aangeland.

We spotten seizoensarbeider-druivenplukkers. Ze zwaaien naar ons als we foto’s maken. We zijn aangekomen in Chateauneuf-du-Pape. Daar nemen we uiteraard een glas rode wijn op een terras. Omdat ik het laatste glas van de fles krijg ingeschonken, zegt het meisje dat ons bedient dat ik volgens het bijgeloof daardoor binnenkort vader zal worden. Hoe profetisch met terugwerkende kracht. We besluiten een fles voor op de camping te kopen in een van de caves. De eerste 2 caves die we binnengaan zijn veel te duur. De derde cave is raak.

Vanaf hier gebeurt er eigenlijk niet zoveel. We fietsen over een drukke kut-weg. We komen aan in Aubignan. We gaan zitten op een terras met een jonge hele dikke heavy-metal ober met een doodshoofdring om zijn vinger. We gaan koken op de camping. We kunnen een tafeltje en stoelen lenen van de buren van Willem, dat is wel zo relaxed. Veel Nederlandse pensionado’s op deze camping. Mijn buurman zoekt op internet het weerbericht op voor de Mont Ventoux, die voor morgen op het programma staat. Hij zegt dat het prima fietsweer zal zijn, hooguit wat bewolking. De buurman van Willem is een stuk minder positief. Volgens hem wordt het slecht en hij raadt ons af om de berg op te gaan morgen. Iedereen zegt wat anders, ook over de aanrijdroute naar de top. De een zegt dat vanaf Bedoin de zware klim is en de ander zegt weer dat via Malaucene de zware kant is.

Willem ziet er een beetje tegenop. Ik moet van Willem opschrijven dat ik hem onderschat, maar dat is helemaal niet zo…

< Vorige | Volgende >

Comments are closed.